Het GoNano project krijgt intellectuele steun van een adviescommissie. De adviescommissie bestaat uit mensen met een omvangrijke expertise in nanotechnologie en haar maatschappelijke impact. De commissie geeft het consortium regelmatig feedback en adviseert over de algemene koers van het project. Daarnaast geeft de commissie ondersteuning bij het bereiken van netwerken met relevante belanghebbenden. De leden van de adviescommissie waren aanwezig bij de eerste bijeenkomst in Kopenhagen, gaven waardevolle feedback op de doelstellingen en planning van het project. Gedurende het project zullen ze tijdens online en fysieke consortiummeetings hun expertise blijven delen. De adviescommissie bestaat uit de volgende leden:

 

Dr Carolin Kranz

Carolin Kranz is verantwoordelijk voor politieke en stakeholdercommunicatie over nanotechnologie van de afdeling Communicatie en Overheidsrelaties van BASF. Zij is tevens lid van het BASF Nano-kernteam, de commissie die verantwoordelijk is voor het management van milieu, gezondheid en veiligheid van nanotechnologie en communicatie. Daarnaast organiseert Carolin Kranz het BASF Dialoogforum Nano. Na een opleiding in scheikunde aan de Universiteit van Stuttgart (Duitsland), is dr. Kranz afgestudeerd als ingenieur van de Ecole Européene des Hautes Etudes des Industries Chimiques de Strasbourg in Frankrijk. Aan de Saarland Universiteit is zij gepromoveerd in de scheikunde. In 1994 is Carolin Kranz bij BASF komen werken als  scheikundige op de R&D afdeling. Vervolgens werkte zij aan opdrachten voor de afdelingen Corporate Communicatie en Milieu, Gezondheid en Veiligheid die zich richtten op duurzaamheid. In 2006 is ze naar de afdeling Overheidsrelaties gegaan. Carolin Kranz vertegenwoordigt BASF in diverse nanotechnologiewerkgroepen van brancheorganisaties.

 

Prof Wim Sinke

Photo Maarten Hartman

Wim Sinke is Manager Programma-Ontwikkeling bij ECN Zonne-energie in Petten (Nederland) en is deeltijd hoogleraar bij Photovoltaic Energy Conversion aan de Universiteit van Amsterdam, en commissielid van de TKI Urban Energy (een Nederlandse publiek-private samenwerking voor energie-innovatie in de stedelijke omgeving, waaronder zonne-energie). Daarnaast is hij gastwetenschapper en adviseur bij het FOM instituut AMOLF in Amsterdam en medevoorzitter van het Europese Fotovoltaïsche Technologie Platform. Wim Sinke is in 1981 afgestudeerd in de experimentele natuurkunde aan de Universiteit Utrecht . Hij heeft zijn promotieonderzoek aan het AMOLF uitgevoerd, en is in 1985 gepromoveerd aan de Universiteit Utrecht met zijn proefschrift genaamd ‘New physical processes for silicon solar cells’. Van 1986 tot 1987 was hij gastwetenschapper aan de Hitachi Central Research Laboratory in Tokio, waar hij werkte aan dunne siliconenlagen. In 1987 is hij teruggegaan naar AMOLF om aan diverse nieuwe technologieën te werken (o.a. silicone zonnecellen op basis van kristal, en ion- en laserverwerking van halfgeleiders). In 1990 is hij naar het Energie-onderzoekscentrum van ECN in Nederland gegaan om een nieuwe photovoltaics (PV) groep op te zetten. Deze groep is gegroeid naar 80 werknemers en richt zich op een breed scala aan onderwerpen. Wim Sinke heeft diverse prestigieuze prijzen ontvangen, waaronder de Koninklijke Nederlandse Shell prijs voor Duurzaamheid en Energie in 1999 en in 2011 de Europese Becquerel Prijs voor uitzonderlijke prestaties in de photovoltaics. In 2015 is hij geridderd in de Orde van de Nederlandse Leeuw voor zijn bijdrage aan de ontwikkeling en promotie van zonne-energie.

 

Dr Ilse Marschalek

Ilse Marschalek is sociologe met vele jaren ervaring in internationale studies in de 5e, 6e, en 7e Framework Programma van de Europese Commissie. Daarnaast is zij bij het Centrum voor Sociale Innovatie (ZSI) in  Wenen projectcoördinator bij de afdeling Kennis en Technologie, waar ze projecten uitvoert die op het snijvlak zitten tussen technologische en maatschappelijke innovaties. Ze was coördinator van het NanOpinion project (www.nanopinion.eu), een multimediaal communicatie en dialoogproject. Tot voor kort was ze ook betrokken bij het RRI Tools project (www.rri-tools.eu), waar ze een methodiek heeft ontwikkeld voor reflectie- processen binnen verantwoord onderzoek en innovatie (Responsible Research and Innovation, RRI). Haar proefschrift  ging ook over maatschappelijke betrokkenheid in RRI. Tegenwoordig werkt Ilse Marschalek in het SMART-map project, gericht op het organiseren van stakeholderdialogen binnen RRI in de industriesector, en werkt ze in het NewHoRRIzon project, gericht op het uitwerken van stakeholderlabs en co-creatieprocessen.

 

Prof Philip Shapira

Philip Shapira is zowel hoogleraar aan het Manchester Institute for Innovation Research in het Verenigd Koninkrijk, als ook aan het Georgia Institute for Technology in de Verenigde Staten. Op dit moment leidt hij de Responsible Research and Innovation-groep van het onderzoekscentrum voor Synthetische Biologie in Manchester.

 

 

 

 

Zoya Damianova

Zoya Damianova is programmadirecteur van het Toegepaste Onderzoeks- en Communicatiefonds in Bulgarije. Vanaf 1997 is ze betrokken bij visie projecten voor verschillende sectoren (landbouw, energie, en milieu). Daarnaast is ze ook betrokken bij projecten die zich richten op publieke betrokkenheid bij onderzoek. Onlangs heeft ze het CASI project gecoördineerd was was gericht op publieke participatie in het ontwikkelingen voor een algemeen raamwerk voor het toetsen en managen van duurzame innovatie (januari 2014 – juni 2017, gefinancierd door het 7e Framework Programma). Op dit moment is zij werkzaam het project Responsible Research and Innovation in Practice, met als doelstelling om de factoren te begrijpen achter succesvolle implementatie van RRI bij onderzoeksinstanties en financiers van onderzoek, in Oost Europa (in de Donau regio).

Zoya Damianova was in haar carrière lid van diverse werkgroepen binnen Onderzoek en Innovatie bij de Europe Commissie (DG RTD): 2010-211, lid van de 3e visie expert groep bij EU landbouw onderzoek (SCAR FEG3); Januari tot september 2012, lid van de Science, Technology en Innovation (STI) expert groep; 2014-2015, lid van een expert groep die zich richt op de identificatie van onderzoeksprioriteiten binnen gezondheid, milieu en bio-economie.

Dr Pieter van Broekhuizen

Pieter van Broekhuizen is een onafhankelijke consultant op het gebied van chemische risico’s en nanomaterialen. Hij is opgeleid als bio-scheikundige en is voormalig directeur van de Chemiewinkel, het advies- en onderzoekscentrum voor Scheikunde, Werk en Milieu aan de Universiteit van Amsterdam. In 2002 werd hij manager van de afdeling Nanotechnologie en Chemische Risico’s, genoemd IVAM UvA BV. Pieter van Broekhuizen is in 2012 gepromoveerd (op een proefschrift over nanotechnologie en vragen op het gebied van mogelijke milieu en gezondheidsrisico’s gekoppeld aan de ontwikkeling en van nanotechnologie en het uitvoeren van voorzorgsmaatregelen.

Hij is adviseur voor de Nederlandse vakbonden op het gebied van chemische risico’s en nanotechnologie. Sinds 2003 is hij lid van de commissie Grenswaarden Stoffen voor de Nederlandse Sociaal Economische Raad (SER). Hij is gespecialiseerd in chemische en product-gevaren en de effecten op mensen en het milieu. Vanaf 2005 heeft Pieter van Broekhuizen zich gespecialiseerd in nanotechnologie, risico’s van kunstmatige nanomaterialen op de werkvloer, ethische aspecten, voorzorgsmaatregelen die getroffen kunnen worden, en stakeholderanalyse. Hij is sterk betrokken bij het publieke debat over nanotechnologie. Daarnaast was hij coördinator van het Europese NanoCap project, dat zich richtte op de kennis- en vaardigheidsontwikkeling van maatschappelijke organisaties en vakbonden, en hij leidde NanoDiode, een Europees project waarin een dialoogprogramme is opgezet ter bevordering van het beleid op nanotechnologie.